این گفت و گو با خانم دکتر شیوا دولت آبادی یاد آوری کرد که چقدر جای روانشناسان در این روزهای سخت خالی است. خانواده هایی که هنوز خبری از عزیز خود ندارند یا عزیزی از دست داده اند یا مجروحی را در خانه و بیمارستان پرستارند. آنهایی که از زندان آزاد شده اند و یا آنها که قرار است به زندان بروند
کسانی که همواره سایه ای آنها را تعقیب می کند، آنها که در تصویر ذهنی شان گروهی نقابدار کنار در خانه شان منتظر ورود و دستگیر کردن اند
گوشهایی همیشه کنار دهان آنها به مکالمه های تلفنی شان گوش می دهد
ایمیل هایشان را می خواند
حتی مردمی که تنها به جنبش مردم نگاه می کنند
اگر چنین روزی اهل روانشناسی و روانکاوی از نوع فردی و اجتماعی اش به درد مردم نرسند و راه حل هایی ندهند و تحلیل نکنند
چه روزی را مناسب می بینند
به دستور العمل های ساده نیاز است. بسادگی همان روش های ضد گاز اشک آور
یا درمان اولیه مجروح یا حضور در قرار برای تجمع ها
No comments:
Post a Comment